माहित्येय तुला-मला

फांदीवरचं फुल उमलावं
इतक्या सहजतेनं
उमलून आलो होतो जवळ
आणि
गळून पडावं
धुळीत मिसळावं
तितक्या सहजतेनं
मिटून दुरावलोही होतो
पण
निर्माल्य नदीत फेकावं
इतकं सहज नक्कीच नव्हतं
तुझ्यातला मी
अन्
माझ्यातली तू
विसर्जित करणं.

माहित्येय तुला-मला.

त्याच सहजतेनं
पुसलीही असशील
जाणिवेवरली माझी अक्षरं
ओळीनं टिपून मारल्यासारखी
पण
गालावरचे अश्रू पुसावेत तसे
नेणिवेत गोंदले गेलेले संदर्भ
पुसून टाकणं
तेवढं सहज सोपं नाही.

माहित्येय तुला-मला.

सराईतासारखे शिकलोही
रोजचं जगणं हाकायला
पण – सहजच
लागते ठेच कधीतरी
बोचतात खडे-काटे
आणि भळभळतात जखमा
पुन्हा नव्याने.

वेदनेचा बॅलन्स
रिचार्ज होतो
लाईफटाईम व्हॅलिडिटीसह..

ठाउक आहेच तुला-मला..

की इतकं सहज नक्कीच नाही
स्मृतींचं सिमकार्ड
काढून फेकणं!

- अमोल