काल रात्री अचानक
डोळ्यांनी चांदणं खुडताना
हळूच हाती लागला
तुझ्या पापणीआडचा चंद्र
आणि ओंजळीत उतरलेल्या
त्याच्या प्रकाशाची तिरीप
मनाच्या माजघरात आरपार
अवघडलेल्या अंधारात
माझे मलाच शोधताना
हलकेच लखलखून गेल्या
तुझ्या असण्याच्या खाणाखुणा
ओठावरचा दवबिंदू वेचताना
अलगद गालावर फिरावा
उष्ण लाजरा श्वास
तशीच चांदण उब पसरली
अंगांगावरती
आवेगाची घट्ट रुतावी
नखे त्वचेवर
तसे उमटले कुजबुजलेले
शब्द क्षणांच्या
देहावरती
आणि सरती रात्र
नेमका समजावून गेली
तुझ्या कटाक्ष पौर्णिमेचा
माझ्या हरवलेपणाशी
अनोळखी संदर्भ
अर्थाअर्थी
को जागर्ती, को जागर्ती !
- अमोल
ऑक्टोबर 6, 2009 at 2:54 pm
खूप खूप सुंदर