कोजागरी

ऑक्टोबर 6, 2009

काल रात्री अचानक
डोळ्यांनी चांदणं खुडताना
हळूच हाती लागला
तुझ्या पापणीआडचा चंद्र

आणि ओंजळीत उतरलेल्या
त्याच्या प्रकाशाची तिरीप
मनाच्या माजघरात आरपार

अवघडलेल्या अंधारात
माझे मलाच शोधताना
हलकेच लखलखून गेल्या
तुझ्या असण्याच्या खाणाखुणा

ओठावरचा दवबिंदू वेचताना
अलगद गालावर फिरावा
उष्ण लाजरा श्वास
तशीच चांदण उब पसरली
अंगांगावरती

आवेगाची घट्ट रुतावी
नखे त्वचेवर
तसे उमटले कुजबुजलेले
शब्द क्षणांच्या
देहावरती

आणि सरती रात्र
नेमका समजावून गेली
तुझ्या कटाक्ष पौर्णिमेचा
माझ्या हरवलेपणाशी
अनोळखी संदर्भ
अर्थाअर्थी

को जागर्ती, को जागर्ती !

- अमोल


सये…

ऑगस्ट 21, 2009

सये तुझी आठवण
पावसाची सर
अवकाळी, अवचित
खुणा अंगभर

सये तुझी आठवण
जिवाची काहिली
भर उन्ह वाटतसे
शीतल सावली

सये तुझी आठवण
मुठीतला पारा
मिठीत येईल कसा
भरारता वारा?

सये तुझी आठवण
साठते डोळ्यात
आसवे कोरडी अन्
झिरपे गळ्यात

सये तुझी आठवण
मनात रुतली
गुलाब शोधाया गेलो
काट्याला फितली

सये तुझी आठवण
तुझ्याच सारखी
नको तिथं भेटे अन्
एकांती पारखी !

- अमोल


माहित्येय तुला-मला

ऑगस्ट 19, 2009

फांदीवरचं फुल उमलावं
इतक्या सहजतेनं
उमलून आलो होतो जवळ
आणि
गळून पडावं
धुळीत मिसळावं
तितक्या सहजतेनं
मिटून दुरावलोही होतो
पण
निर्माल्य नदीत फेकावं
इतकं सहज नक्कीच नव्हतं
तुझ्यातला मी
अन्
माझ्यातली तू
विसर्जित करणं.

माहित्येय तुला-मला.

त्याच सहजतेनं
पुसलीही असशील
जाणिवेवरली माझी अक्षरं
ओळीनं टिपून मारल्यासारखी
पण
गालावरचे अश्रू पुसावेत तसे
नेणिवेत गोंदले गेलेले संदर्भ
पुसून टाकणं
तेवढं सहज सोपं नाही.

माहित्येय तुला-मला.

सराईतासारखे शिकलोही
रोजचं जगणं हाकायला
पण – सहजच
लागते ठेच कधीतरी
बोचतात खडे-काटे
आणि भळभळतात जखमा
पुन्हा नव्याने.

वेदनेचा बॅलन्स
रिचार्ज होतो
लाईफटाईम व्हॅलिडिटीसह..

ठाउक आहेच तुला-मला..

की इतकं सहज नक्कीच नाही
स्मृतींचं सिमकार्ड
काढून फेकणं!

- अमोल


अर्थ

ऑगस्ट 15, 2009

दिवस सोन्याचा
आज उगवला
सूर्य स्वातंत्र्याचा
नभावर

अडगळीतून
काढा देशप्रेम
दुर्लक्षाची धूळ
पुसा बरे

सर्वत्र भरो रे
आनंदी आनंद
ऑफर्स ओसंडो
मॉल मॉली

चौकाचौकातून
पांढरे बगळे
विकाया बसोत
देश कार्य

घरोघरी चर्चा
पिकनिक पार्टी
देशप्रेम वाहो
ग्लासो ग्लासी

टीव्हीवर चालो
घोष मुक्ततेचा
नग्नतेचे दास
डोळे होती

मुक्त झालो आम्ही
परि ना कळेना
काय खरा अर्थ
स्वातंत्र्याचा

तुका म्हणे जगी
तोच खरा आहे
बनून जो राही
ब्रॅंड नेम

भारत मार्केट की जय !

- अमोल


आजही!

जुलै 30, 2009

आजही..
दिवसाच्या त्या क्षणांना
तुझाच गंध येतो
परसातल्या कळ्यांना
तुझा सुगंध येतो

आजही..
हृदयातल्या ऋतुंना
तुझा वसंत येतो
विरहार्त या स्वरांना
कोकीळ कंठ देतो

आजही..
घायाळ पैंजणांना
बेताल खंत देतो
पायातल्या स्मृतींना
तुझी पढंत देतो

आजही..
पातक तुझे करूनी
मी नीतिमंत होतो
श्रद्धा तुझ्याच ठायी
अर्पून संत होतो

आजही..
झरण्या तुझ्या प्रवाही
अश्रू उसंत घेतो
प्रीतीस भग्न माझ्या
कीर्ती दिगंत देतो!

- अमोल


गजरा

जुलै 28, 2009

दिवसाने मिटले पंख
रात्रीच्या गर्द मिठीत
निद्रेचे डोळे उघडे
स्वप्नांचे थेंब दिठीत

नयनांत उतरुनी चंद्र
पापणीत माझ्या झुरतो
वीणेचा सूर दिवाणा
तारेस छेडूनी विरतो

विरहाच्या शय्येवरती
काळोख बदलतो कूस
प्रहरांच्या पाठीवरती
अश्रुंचे मुके नि:श्वास

तो नभी धुक्याचा धागा
मेघांचे शेले विणतो
ताऱ्यांच्या मागावरती
तेजाचे दोहे म्हणतो

ही पहाट फेडत जाते
तुझिया प्रीतीचे देणे
पूर्वेच्या वेशीवरती
किरणांचे धाडूनी मेणे

मग सरते रात्र विराणी
सूर्याच्या चुकवित नजरा
सोबतीस सोडून जाते
हा आठवणींचा गजरा !

- अमोल


अमृतस्वर

जुलै 27, 2009

पाउस येता असेच होते
तुझ्यासाठी मन पिसेच होते

भरून येता घनात वादळ
तुझाच आठव मनात केवळ

अशी लकाके वीज नभावर
तुझ्या हसूचा भास..पळभर!

पाउस येता मन बावरते
सुसाटते, तुजसाठी धावते

पाउस होतो तुझीच चाहूल
सरीसरींतून तुझेच पाउल

पाउस गातो तुझेच गाणे
मनी छेडतो तुझे तराणे

पाउस सरतो मला भिजवूनी
ओढ तुझी तन्मनी रुजवूनी

सांग प्रिये, तू होशील ना सर
तशी लाघवी, तशीच सुंदर

अंगांगी जाशील ना भिनवूनी
तव श्वासांचे ते अमृतस्वर!

- अमोल


आषाढरात्र

जुलै 13, 2009

आषाढाची रात्र
पाझरते थेंबात
ओलेत्या चंद्राला
मेघांची सोबत

आषाढाची रात्र
मौनात बोलते
आकाशदेशीचे
गुपित खोलते

आषाढीच्या रात्री
जाणीवांचा जागर
घनगर्भ पापणीला
निद्रेचा भार

आषाढाची रात्र
नक्षत्र खुडते
पहाटची फुले
गगनात सोडते

आषाढाची रात्र
पावसात सरली
आसमंत भिजवून
गाभाऱ्यात उरली

- अमोल कपोले


पदर

जुलै 6, 2009
photogaphersdirect.com वरुन साभार

photogaphersdirect.com वरुन साभार

रानातली वाट
घाटाच्या मिठीत
पाउस पालवे
मातीच्या दिठीत

रानातली वाट
वळणी हसली
निर्झराच्या गूढ
प्रवाही फसली

रानच्या वाटेला
थेंबांचे लाघव
तळ्यात निळाई
फुलवी राघव

वाटेतली आण
रानात सुटते
प्रपातली आस
दरीत फुटते

रानातली वाट
प्रवासी शिणते
तुझ्यामाझ्यातला
पदर विणते

- अमोल कपोले


दिवेलागण

जुलै 5, 2009

दिवेलागणीला
सांज धुकाळली
सरींवर सर
अवचित

पाउस एकांती
पाहुणा होउन
दारात भेटतो
थेंबथेंबी

चिंबओली धून
मनात रुजली
सूरातून तुझ्या
पालवते

कसा हा रोखावा
आवेगी कोसळ
भिजण्याचे भान
हरपले

- अमोल कपोले